Bijbelse vraag

vbimport

#1

Guys, een wat rare vraag, die ten eerste persoonlijk is, maar ook wel algemeen kan worden opgevat. Hoe beleven jullie het leven. Is het bij jullie volgens het Oude Testament (streng, maar rechtvaardig) of Nieuwe Testament (rechter wang, linker wang). Moet je m.a.w. steeds water bij de wijn doen of gewoon zeggen genoeg is genoeg? Het is dus een vraag die overal wel past.

Kom er zelf niet uit. Was vroeger altijd iemand die alles vergaf en vergat, maar ben beginnen twijfelen.

Sorry voor het gebruik van de bijbel, maar daar staan echt wel interessante dingen in hoor :slight_smile:


#2

Jah , in een Donald Duck pocket staat ook interessante dingen…

anyhoo…

Dat hangt een beetje af van het gebeurende. Als het erg genoeg is , denk ik dat ik graag het recht in eigen hand neem (Of dat ook gebeurt hangt af van mijn niet-zo-goede dapperheid).


#3

Ik ben niet voor de bijbel, maar ja ik, persoonlijk, ben tegen elke vorm van religie. Altijd het maar hebben over God, onze vader, de verlosser, hij die iedereen lief heeft,… Maar als je niet volgens zijn regels speelt, dan zul je voor eeuwig lijden. Niets voor mij. Dit wil niet zeggen dat ik geen respect heb voor zij die wel in dit systeem geloven, net zoals zij die het principe van de andere wang toe te keren geloven, daar heb ik ook respect voor. Ik heb gewoon een net iets andere ingesteldheid.

Ugh, een filosofische discussie over religie om kwart na twaalf in een licht beschonken toestand is ook niet alles.:wink:


#4

[offtopic]
SSJGoku426 -> ik kan jouw denkwijze heel goed begrijpen… gedeeltelijk ben ik het heel erg met je eens!
[/offtopic]

Over het algemeen vind ik de redenatie “water bij de wijn doen” de beste redenatie. Het is immers zo dat je de aarde deelt met ettelijke miljarden mensen, dieren, planten etc. Dat betekent ook, dat een harmonieuze vorm van samenleven alleen maar kan voortkomen uit het sluiten van compromissen.

Natuurlijk zijn er situaties waar een “genoeg is genoeg” beleid noodzakelijk is. In mijn ogen zijn dit vooral de situaties die als doel hebben de belangen en rechten van anderen te beschermen.


#5

Uhm, sorry, maar jullie gaan een beetje voorbij aan mijn vraag: moet je alles altijd vergeven of ooit een grens stellen?

Over religie kunnen we hele andere bomen opzetten.:slight_smile:

En ja, ik ben het ook volledig met Goku eens (is nl onze gezamenlijke theorie over religie) :bigsmile:


#6

Om dan maar op je vraag een antwoord te geven, ik vind dat het afhangt van hoe dicht jij tot die persoon staat. Maar zelfs dan is er een grens en eenmaal die overschreden wordt, is het tijd om de vriendschap te beëindigen. Waar deze grens ligt moet jij zelf beslissen. Men moet niet blijven vergeven en vergeten, ergens zeg je genoeg=genoeg.
Zelf volg ik de regel vergeven maar nooit vergeten, leer uit je fouten( niet enkel op school, maar ook in het echte leven)
Als deze persoon jouw vertrouwen al een paar keer heeft misbruikt, zou ik zeggen stop er mee en zoek nieuwe vrienden
Yech, weer een zo ernstig antwoord, wat moeten de mensen niet van mij denken. Tja, eenmaal in een zatte bui begin ik wel vaker filosofische discussies.


#7

Originally posted by dansmug
Uhm, sorry, maar jullie gaan een beetje voorbij aan mijn vraag: moet je alles altijd vergeven of ooit een grens stellen?

Een grens stellen,natuurlijk!!:bigsmile:
Het ligt in onze menselijke aard om altijd onze grenzen proberen vast te stellen…Als er geen zijn,gaan we gewoon van kwaad naar erger,tot er eindelijk iemand “STOP” zegt…:bigsmile:


#8

Originally posted by dansmug
Uhm, sorry, maar jullie gaan een beetje voorbij aan mijn vraag: moet je alles altijd vergeven of ooit een grens stellen?

Sommige dingen kun je met de beste wil van de wereld niet vergeten , en dus ook nooit vergeven.


#9

Ok, bedankt. Laat me de vraag nu nog eens anders formuleren: worden mensen die braaf zijn en alles volgens de regels spelen altijd gekl**t? Ik zit niet te zeggen dat ik dat ben, hè.


#10

Originally posted by dansmug
Ok, bedankt. Laat me de vraag nu nog eens anders formuleren: worden mensen die braaf zijn en alles volgens de regels spelen altijd gekl**t? Ik zit niet te zeggen dat ik dat ben, hè.

Ja , want dat zijn naieve mensen.

//semi-on topic//

Er kwam eens een man bij de hemelpoort aan. Met een brede glimlach op zijn gezicht.

Petrus keek eens wat verwonderd naar hem en stapte op hem af en sprak , “Zeg euh , waarom die ongelofelijke glimlach ?”

“Nou”, zei de man ,“Ik heb heel mijn leven goed geleefd. Ik ging nooit vreemd , begon nooit een ruzie , heb altijd netjes naar mijn ouders geluisterd en me niet bemoeid met de vlezige lusten , alcohol , drugs of sigaretten”

“En dus ?”, vroeg Petrus

“Ik kom dus gegarandeerd de hemel in ! Want ik leefde zoals God het heeft gewild”, sprak de man.

Petrus kijkt wat rond en wenkt hem toe ,“Kom maar binnen dan en ga maar naar kamer 7. Daar kun je je een paar vleugels aan laten meten”

“Super ! Ik kan mooi als engel rondvliegen !?”

“Nee”, sprak Petrus," Als domme gans !"


#11

Wel, ik vergeef en vergeet bijna alles. Want meestal heb ik geen zin om mijn tijd te verspillen aan boos worden. Uiteindelijk krijg je er zelf ook geen vrolijk gevoel van. Als er dingen zijn die net iets te erg zijn, zal ik ook geen kans op wraak onbenut laten. En ik heb heel veel geduld om op die kans te wachten. Meestal is het zelfs niet nodig omdat de ‘slechte’ mensen op het eind toch zichzelf tegen komen.

Als levensgenieter vind ik haat en ruzie dan ook pure tijdverspilling. Loopt er iets verkeerd … nou ja dan is dat zo … maar dan ga ik er zeker geen uren of dagen of langer over liggen piekeren.


#12

Ik vergeet nooit iets en vergeven kan alleen die knakker die schijnbaar daarboven alles in de gaten houdt. (btw hij laat ut hier wel een zooitje worden…wordt tijd dat ie eens ingrijpt)

Mijn visie lijkt me duidelijk…


#13

Over de meeste zaken ben ik erg tolerant en vergevingsgezind. Als hij/zij die “de fout” maakte, laat merken dat het niet met opzet was/spijt van heeft, zal ik er geen seconde aan twijfelen om dat te vergeven.
Langs de andere kant zijn er ook situaties waarin ik eerder afwacht; als hij/zij mij spontaan kan overtuigen dat het nog de moeite waard is, dan zal ik hem/haar vergeven. Anders stopt de vriendschap daar. (niet dat ik verwacht dat ze voor me gaan kruipen, maar wel dat ik voel dat het nog zin heeft)

Op één punt vergeef ik absoluut NOOIT iets. Als m’n vriendin mijn vertrouwen misbruikt, tegen me liegt (ernstig dan) of me bedriegt, dan is het sowieso voorbij. Geen tweede kans op dat vlak. Het lijkt erg principieel en kil, maar ik bedoel het anders. Ik vind namelijk, dat wanneer je niet meer eerlijk tegen elkaar kan zijn of je een ander nodig hebt, dan schort er zo fundamenteel wat aan de relatie dat het volgens mij geen zin meer heeft om er nog tijd in te steken.

Over die tweede formulering: soms ben ik wat te braaf/naïef en daar wordt af en toe misbruik van gemaakt. Maar erg vind ik dat niet; maakt het voor mij makkelijker om onderscheid te maken tussen wie ik als vriend wil en wie niet. Er zijn weinig mensen die me echt kunnen kwetsen;

see if I care and if so, take a closer look